Hoppa, in de droomversnelling

Hoppa, in de droomversnelling

Wat een waardevol inzicht. Deze wil ik met je delen. Afgelopen dagen volop in de droomstand. Mijn plannen aangescherpt met mijn eigen online workshop Maak jou ondernemersplannen voor komend half jaar. Dat doe ik zelf altijd en heb er anderen in meegenomen. Dat was 1. .Vervolgens door naar #devotedlive met Dolly en Eelco de Boer waarbij ik mijzelf mocht onderdompelen in mooie inspirerende verhalen. Fijn om lekker te kunnen ontvangen. Heerlijkheid. En….toen door naar 365 Dagen Succesvol om een weekend mooie mensen te mogen coachen. Thema van dit weekend? Je raad het al: DROMEN. Met daarbij een prachtige cacaoceremonie die het helemaal afmaakte.

Ik heb behoorlijk helder wie ik ben, wat ik wil en waarom ik doe wat ik doe. Maar elke keer sta ik open voor verdieping. Heerlijk om er zo onbevangen in te gaan. Wilde alle vijf dagen lekker ZIJN. In het nu, observeren, ervaren, voelen, omarmen. Tijdens alle dagen merkte ik een patroon bij mezelf op. In iets wat ik doe bij anderen. Zomaar, het gebeurt. Zonder dat ik er erg in heb. Het ontstaat. Zonder dat ik het door heb, heeft het zoveel effect op de ander. Een mooi effect. Elke keer als ik iemand hoor over het hebben van een droom waar ze naar toe willen werken….hoorde ik ook allemaal redenen om het (nu) nog niet te doen of waarom het niet zou lukken. Op zo’n moment kan ik het niet laten om iets te zeggen of vragen dat het tegendeel bewijst of juist die deur opengooit.

Prachtig om te zien wat er gebeurt. Iemand voelt opeens de ruimte om er voor te gaan. Ze zien opeens de kansen. Voelen de behoefte om die stap te gaan zetten. Want de wil, die was er allang. Alleen de ‘mind’ zat even met ze te f*cken. En als het even zo liep gaf ik ze ook nog een opstapje. Een extra drive om die eerste kleine stap te zetten. Een afspraak maken om iets te gaan doen en dat terug te koppelen. Of samen een video opnemen om het niet alleen te hoeven doen. Ben zo trots op al die leukerds die ik gesproken heb en die hun dromen zo durfden uit te spreken. Hun onzekerheden er over deelden. Zich kwetsbaar op durfden stellen. Tegelijkertijd zo dankbaar dat ze die openheid bij mij voelden én ze nu echt de stap gaan zetten.

Dit is mijn kern. De kern van alles wat ik doe. Mensen helpen om de weerstand uit de weg te ruimen zodat ze dat kunnen doen wat ze graag willen. Plus ze eventueel dat setje geven door iets te verzinnen zodat ze de eerste stap gaan zetten. Als het nodig is samen.  Als je eenmaal maar begint…dingen uitspreekt…..beseft dat het niet alleen hoeft….en stapjes gaat zetten. Daarna gaat het balletje wel rollen en komen de mooie reacties en dat motiveert aan alle kanten om je dromen na te blijven jagen.

Voel me dankbaar van Groningen tot aan Amsterdam en weer terug.

 

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *